Η ζωή αλλάζει μόνο από μέσα!

Αντίθετα με ό,τι πιστεύουμε η ζωή μας δεν αλλάζει με τα «μεγάλα» γεγονότα: να κερδίσουμε το λαχείο, να βρούμε το μεγάλο έρωτα, να μας προσλάβουν στη δουλειά των ονείρων μας. Η ζωή αλλάζει δραματικά με μικρές εσωτερικές μετατοπίσεις από μία οπτική γωνία σε μία άλλη νέα.  Αυτό όμως δε γίνεται χωρίς κόπο και σίγουρα απαιτεί πολύ χρόνο.

Σε μια έρευνα που έγινε στο Βέλγιο σε ανθρώπους που κέρδισαν το λαχείο παρατηρήθηκε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των νικητών δύο χρόνια μετά το ευτυχές συμβάν ξαναγύρισε στην πρότερη οικονομική κατάσταση.  Το ότι κέρδισαν το λαχείο δεν άλλαξε τη ζωή τους διότι δεν άλλαξε τη σχέση που είχαν με το χρήμα.

Ακόμα κι αν ο έρωτας της ζωής σου σού χτυπήσει την πόρτα εάν εσύ μέσα σου δεν είσαι έτοιμος δεν θα μπορέσεις να τον εκτιμήσεις, δεν θα μπορέσεις να τον αναγνωρίσεις καν.

Εάν σε προσλάβουν στην εργασία των ονείρων σου, χωρίς να έχεις κατακτήσει μια εσωτερική πνευματική στάση επιτυχίας δεν θα αποκομίσεις από τη νέα δουλειά τα οφέλη που υπολόγιζες.  Αντιθέτως, θα βρεθείς μπροστά σε εμπόδια και δυσκολίες, πολύ παρόμοια με εκείνα αντιμετώπιζες και στην προηγούμενη δουλειά από την οποία έφυγες.

Έτσι λοιπόν σε κάθε εμπόδιο που εμφανίζεται στο δρόμο μας αυτό που μετράει είναι η εσωτερική μας στάση. Η στάση αυτή είναι συνισταμένη εκμαθημένων συμπεριφορών και πεποιθήσεων που δομήθηκαν μέσα μας από τα παιδικά μας χρόνια, όλα τα διδάγματα που ρουφήξαμε ασυναίσθητα από το οικογενειακό, το εκπαιδευτικό και το περιβάλλον γενικότερα. Είναι ένας λόφος από βοτσαλάκια που τοποθετήθηκαν εκεί, με ή χωρίς τη δική μας συμμετοχή, με ή χωρίς τη δική μας συνειδητοποίηση. Και σε αυτό ακριβώς το λόφο σκουντουφλάμε κάθε φορά, όταν πιστεύουμε ότι θα φέρουμε διαφορετικά αποτελέσματα σε ένα πρόβλημα ενώ επιχειρούμε να το λύνουμε πάντα με τον ίδιο τρόπο.

Ας υποθέσουμε για παράδειγμα, ότι έχω μάθει να αντιμετωπίζω τα πράγματα με απαισιοδοξία και αρνητικότητα. Θεωρώ ότι οι άνθρωποι με κατακρίνουν και με υποτιμούν. Τότε, κάθε γεγονός το ερμηνεύω υπό αυτό το πρίσμα. Με τη βοήθεια της ψυχοθεραπείας αρχίζω σιγά σιγά να παρατηρώ τον εαυτό μου και τις εσωτερικές μου αντιδράσεις. Διαπιστώνω ότι όταν κάποιοι άνθρωποι με πληγώνουν με τη συμπεριφορά τους, πολύ συχνά παίρνω τη στάση του θύματος, ανεξάρτητα από το αν έχουν δίκιο ή όχι.

Όταν αυτό το μοτίβο επαναλαμβάνεται για χρόνια, αρχίζω να καταλαβαίνω ότι δεν μπορεί να φταίνε διαρκώς οι άλλοι και προσπαθώ να εντοπίσω τη δική μου συμμετοχή σε αυτό.  Ανακαλύπτω λοιπόν, ότι παίρνοντας τα πράγματα πολύ προσωπικά και αντιδρώντας αμυντικά στα αρνητικά σχόλια δίνω στους άλλους το περιθώριο να με χειρίζονται.  Όσο «τσιμπάω», τόσο με «βαράνε».

Την ημέρα που κατάλαβα ακριβώς το πώς λειτουργεί αυτός ο μηχανισμός μέσα μου και σταμάτησα να οπλίζω το χέρι του άλλου με τη στάση μου, απελευθερώθηκα ως δια μαγείας!  Όταν έπαψα να μπαίνω στη θέση του θύματος αφαίρεσα από τον απέναντι τη δυνατότητα να δρα ως θύτης.  Αυτό μου πήρε μια στιγμή, μια μόνο μικρή στιγμή όπου μετατοπίστηκε η οπτική μου γωνία. Και ξαφνικά αυτή η σκέψη έλαμψε μέσα μου, ακριβώς όπως στα κόμικς ανάβει ένας γλόμπος:

Η ζωή αλλάζει μόνο από μέσα!  

Η στάση μου για τη ζωή μπορεί να αλλάξει μόνο εσωτερικά.

Αυτό που δίνει την ερμηνεία στη ζωή αν είναι θετική ή αρνητική είναι ένας παρατηρητής μέσα μου. Καμία εξωτερική συνθήκη δεν έχει πραγματική διάρκεια εάν ο εσωτερικός παρατηρητής δεν συντονιστεί με τη νέα κατάσταση. (Οι νικητές του λαχείου δεν άλλαξαν τη σχέση τους με το χρήμα και το ξόδεψαν αλόγιστα). Και καμία εξωτερική συνθήκη δεν αλλάζει ουσιαστικά, εάν δεν αλλάξει πρώτα ο εσωτερικός μου παρατηρητής στο θέμα αυτό. (Όταν δεν με βλέπω σαν θύμα, δεν μπορεί κανείς να με υποτιμήσει).

Το είχα διαβάσει σε βιβλία, το ήξερα θεωρητικά αλλά το βίωμα είναι τόσο πολύ ισχυρότερο! Ξαφνικά σε μια στιγμή μεταμορφώθηκε η σχέση που είχα με κάποια άτομα που με ταλαιπωρούσαν και ανέπνευσα! Κι ήταν τόσο δυνατό αυτό το συναίσθημα που νομίζω κανένα λαχείο δε θα μπορούσε να συγκριθεί μαζί του. (Εντάξει! Αν ήταν μερικών εκατομμυρίων ευρώ, σίγουρα!)

Μια μικρή μετακίνηση στην οπτική μου γωνία, είχε πολύ μεγάλο αντίκτυπο μέσα μου!

Αυτή όμως η μικρή μετατόπιση που άλλαξε τα δεδομένα ήταν αποτέλεσμα χρόνων εσωτερικής παρατήρησης και έγινε σε έναν τομέα που μου προξενούσε πόνο: τις συναναστροφές μου με συγκεκριμένα άτομα.  Δεν ήταν κάτι που έγινε τυχαία.  Έγινε με μέθοδο, επιμονή και πολλή αυτογνωσία. Φίλοι, ψυχαναλυτές, δάσκαλοι, coach, βιβλία με βοήθησαν να φτάσω σε αυτό.  Ο καθένας μπορεί.  Υπάρχουν άπειρες τεχνικές και εργαλεία διαθέσιμα. Θέλει όμως δέσμευση και απόφαση να φωτίσει κανείς τις σκιερές του όψεις. Είναι όντως ένας σκοτεινός λαβύρινθος εκεί μέσα. Παντού όμως υπάρχει ένας . . . μίτος!  Υπάρχει δηλαδή ένα κουβάρι που αν το ξετυλίξεις σωστά και με υπομονή θα βρεις την έξοδο.

Το παγιωμένο σύστημα πεποιθήσεών μου, τα στρεβλωτικά γυαλιά δηλαδή με τα οποία βλέπω την πραγματικότητα είναι πολύ ισχυρά.  Είναι τόσο ισχυρά ώστε με κάνουν να ερμηνεύω πάντα τα γεγονότα με τον ίδιο τρόπο. Όταν όμως το  συνειδητοποιήσω έχω και τη δυνατότητα να επέμβω και να πάψω να είμαι έρμαιο των ασυνείδητων προγραμματισμών μου.

Μόνο έτσι μπορεί μια ιστορία αποτυχίας να μετατραπεί σε ιστορία επιτυχίας.

Όταν δεν είμαι πια εγκλωβισμένη σε αυτοματισμούς, αποκτώ περισσότερες επιλογές.  Όσο περισσότερους αυτοματισμούς μου εντοπίσω τόσο μεγαλύτερο έλεγχο αποκτώ πάνω στη ζωή μου.

Τόσο λιγότερο άγομαι και φέρομαι από καταστάσεις και πρόσωπα.

Τόσο πιο πλήρη, πλούσια και ολοκληρωμένη ζωή θα έχω.  Αυτό είναι το ζητούμενο.

Και μέσω της παρατήρησης θα το έχω καταφέρει μόνη μου. Δεν θα χρειάζομαι πλέον γκουρού να μου λύνουν τα προβλήματα, αλλά θα καταφέρνω να γίνομαι καθημερινά Δάσκαλος του Εαυτού μου. Θα έχω άμεση πρόσβαση στις απαντήσεις και θα λύνω τα θέματά μου με εσωτερική καθοδήγηση.

Όταν ο Μαθητής είναι έτοιμος , ο Δάσκαλος εμφανίζεται.

Όταν ο Μαθητής είναι Έτοιμος, ο Δάσκαλος Φεύγει…